maniatis img

maniatis 16.06.2018

«1. Ορθά στο κείμενο της αρχικής Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 περιλαμβανόταν άρθρο για την ΑΟΖ, δεδομένου οτι μόλις τον Ιούνιο του 1995, είχε κυρωθεί στην Ελλάδα η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, και δεν υπήρχε απολύτως καμία εθνική ή διεθνής εμπειρία εφαρμογής της. Κατά συνέπεια, έπρεπε τότε να υπάρξει κάποια αναφορά. Αντίθετα, σήμερα έχουν ήδη περάσει 23 χρόνια και θα έπρεπε η διεθνής εμπειρία να χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση της εθνικής θέσης.

2. Απολύτως λαθεμένα, επαναλαμβάνεται δυστυχώς, η τότε διατύπωση στην τωρινή «Μόνιμη Συμφωνία», δεδομένου ότι:

2.1. Η νέα Συμφωνία ξεκινά πάντα από μηδενικό σημείο, πολύ περισσότερο για άρθρο της Ενδιάμεσης, που παρά τη παρέλευση 23 ετών, δεν εχει ενεργοποιηθεί. Ακόμη περισσότερο, που καμία άλλη ευρωπαϊκή περίκλειστη χώρα, π.χ. Ελβετία, Αυστρία, δεν εχει αποκτήσει αντίστοιχα δικαιώματα στις ΑΟΖ των χωρών που τις περικλείει και οι οποίες έχουν θάλασσα, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία

2.2. Ακόμη χειρότερα, που η FYROM δεν εχει αποκτήσει αντίστοιχα δικαιώματα όπως αυτά που εκχωρούμε εμείς, από τις επίσης συνορεύουσες με αυτήν χώρες, τη Βουλγαρία και την Αλβανία, οι οποίες, όπως και η Ελλάδα, εχουν θάλασσα. Εμείς αντίθετα, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, εκχωρούμε ένα δικαίωμα που δεν το έχει εκχωρήσει καμία άλλη χώρα, τουλάχιστον στα Βαλκάνια και την υπόλοιπη Ευρώπη.

Κατά συνέπεια, τα ερωτήματα που έθεσα απο την αρχή, δυστυχώς παραμένουν:
-Γιατί υποχωρήσαμε στο αίτημα αυτό,
-Ποιό αντάλλαγμα πήραμε ως αντιστάθμιση,
-Γιατί δεν χρησιμοποιήσαμε την ευρωπαϊκή εμπειρία που είναι υπέρ μας;

Αν όλες αυτές οι «απροσεξίες» αφορούν σε ένα άρθρο, πόσες άλλες υπάρχουν στα υπόλοιπα, πέραν από αυτές του «Μακεδονικού έθνους» και της «Μακεδονικής γλώσσας»;

 

Δείτε εδώ το video της παρέμβασης του Γ. Μανιάτη

 

 

Pin It

Βιβλία Γιάννη Μανιάτη

metarithmiseis patriotismosenergeia oriktos ploutosproklisi prasinis anaptixisgeografika sistimata