maniatis img

PHARGOSB1«Απόψε αισθάνομαι πολύ όμορφα και συγκινημένος που μας τιμήσατε με την παρουσία σας. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους μ’ έχετε εμπιστευτεί να σας εκπροσωπήσω και ταυτόχρονα να υπηρετήσω την πατρίδα μας σε όλες τις τρικυμίες που περνάει. Επιπλέον, θέλω να ευχαριστήσω τον Παντελή Καψή, τον Γιώργο Καββαθά και τη Βίκυ Φλέσσα που είχαν την καλοσύνη ν’ αποδεχτούν την πρόσκληση να μας αφιερώσουν το σημερινό απόγευμά τους.
Είχα ένα βαθύ προβληματισμό για το αν θα ξεκινούσα να συνθέτω αυτό το βιβλίο, γιατί πολλές φορές επειδή «scripta manent», αντικρούεσαι με τον ίδιο σου τον εαυτό όταν κάτι που έχεις γράψει έρχεται σε αντίφαση με τις μετέπειτα πράξεις σου.
Μέσα στο βιβλίο υπάρχουν πράξεις και οράματα που θεωρώ ότι έχουμε βαθιά ανάγκη να κάνουμε. Πρόκειται για μια πολύ ειλικρινή προσπάθειά μου να αναμετρηθώ πρώτα απ’ όλα με τον εαυτό μου. Έχω ένα βαθύ ερωτηματικό για το αν τα κατάφερα. Είναι το καθημερινό ερώτημα που απασχολεί κάθε άνθρωπο που όταν τον εμπιστεύονται, αισθάνεται βαριά την ευθύνη. Προφανώς, τόσο οι πολίτες της Αργολίδας, όσο και οι αναγνώστες του βιβλίου, μπορούν να αξιολογήσουν αν τα κατάφερα.
Οι αγωνίες που έζησα, τα ξενύχτια, οι διαπραγματεύσεις που έκανα, οι ήττες που υπέστην, τα «γκολ που έφαγα» και οι νίκες που κατάφερα, είναι χρήσιμη εμπειρία σε μια κοινωνία που τα τελευταία 7-8 χρόνια βιώνει μια απίστευτη ιστορική πρόκληση πώς θα καταφέρει να σταθεί όρθια σε συνθήκες κρίσης, που ο κοινωνικός ιστός διαρρηγνύεται, η παραγωγική βάση της πατρίδας μας καταρρέει, διεθνοπολιτικά βρισκόμαστε σε μια τρικυμία χωρίς να ξέρουμε και πού αλλού θα ξεσπάσει πόλεμος.
Υπάρχει ελπίδα; Προσωπικά προσπάθησα να απαντήσω στο ερώτημα που έθεσε εδώ κι αρκετά χρόνια ο Αντώνης Σαμαράκης. Εγώ λέω με όλη μου την ψύχη ότι ΝΑΙ υπάρχει ελπίδα, ΝΑΙ υπάρχει προοπτική, ΝΑΙ υπάρχει δυνατότητα να χαμογελάσουμε και να ξανασηκώσουμε την πατρίδα μας ψηλά, αρκεί να στηριχτούμε στους δύο πυλώνες που είναι στον τίτλο του βιβλίου.
Α. Προοδευτικές Μεταρρυθμίσεις
Να κάνουμε Προοδευτικές Μεταρρυθμίσεις με πολιτικό και κοινωνικό πρόσημο: Να τα αλλάξουμε, να τα αντιστρέψουμε όλα. Οι μεταρρυθμίσεις ωφελούν πολλούς αλλά λίγο. Αντίθετα, οι αντιμεταρρυθμίσεις, το κατεστημένο, ωφελούν λίγους αλλά πολύ και σε πολλές κοινωνίες οι αντιμεταρρυθμιστές είναι πολύ ισχυρότεροι.
Τι εννοώ με τον όρο Προοδευτικές Μεταρρυθμίσεις: α) Κοινωνική Αλληλεγγύη, δηλ. νοιάξιμο για το συνάνθρωπο και δίκαιη μοιρασιά του πλούτου που παράγεται από μια κοινωνία, β) ποιος «γεννάει δουλειές». Το κορυφαίο θέμα στο οποίο πρέπει να δώσουμε απάντηση όλοι μας, κυρίως το πολιτικό σύστημα,  είναι ποιος θα γεννήσει δουλειές, γιατί μόνο αν γεννηθούν νέες θέσεις εργασίας, μπορούμε να λύσουμε το ασφαλιστικό, τα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, τα ζητήματα του λαϊκισμού. Η περίπτωση του Donald Trump που είναι ο εφιάλτης του πλανήτη, είναι μια κλασσική περίπτωση. Δεν χρειάζεται να υπάρχει κρίση για να επικρατήσει ο λαϊκισμός. Ζούμε σε μια εποχή όπου καμία απάντηση δεν είναι προφανής και κανείς δεν έχει στο συρτάρι του έτοιμη τη λύση. Πολύ περισσότερο μια χώρα γονατισμένη και με μια κοινωνία απαισιόδοξη και στα όρια της συλλογικής κατάθλιψης, όπως η ελληνική.
Στο βιβλίο προσπαθώ να απαντήσω θετικά ότι οι Προοδευτικές Μεταρρυθμίσεις δεν είναι θεωρία, αλλά είναι εφαρμοσμένη πολιτική. Ως παραδείγματα αναφέρω α) το «Εξοικονομώ κατ’ οίκον», που προσπάθησε να δώσει μια απάντηση στην οικοδομή και στον κατασκευαστικό τομέα όπου ζουν πάνω από 200.000 άνθρωποι, με τη δημιουργία 12.000 θέσεων εργασίας, β) την Περιβαλλοντική Αδειοδότηση που την αλλάξαμε πλήρως και η εθνική οικονομία κερδίζει 80 εκατ. € κάθε χρόνο, γιατί ακολουθήσαμε την αρχή «Εμπιστεύομαι τον επενδυτή», αλλά αν αποδειχτεί ότι αυτή την εμπιστοσύνη δεν την τιμά ο επενδυτής, τότε υπάρχει η τιμωρία του κράτους.  
Το όραμα του Jeremy Rifkin για Ενεργειακή Δημοκρατία είναι το όραμα ενός άλλου πλανήτη, όπου οι κοινωνίες δεν εξαρτώνται από τους μεγάλους προμηθευτές αγαθών, όπως π.χ. την ενέργεια, αλλά η ίδια η κοινωνία αυτοδιαχειριστικά παράγει την ενέργεια που χρειάζεται και ό,τι περισσεύει το ρίχνει στο σύστημα. Το κάναμε πράξη με τη νομοθεσία για το Συμψηφισμό Ενέργειας.
Ζώντας σε μια χώρα που έχει γίνει πειραματόζωο του παγκόσμιου καπιταλισμού, των παγκόσμιων αγορών, έχεις ηθικό χρέος απέναντι στην κοινωνία και στον υπόλοιπο πλανήτη να τη μετουσιώσεις σε προτάσεις ξεπεράσματος της κρίσης.
Β. Προοδευτικός Πατριωτισμός
Ομολογώ ότι δίστασα πολύ αν θα χρησιμοποιούσα αυτή τη λέξη, γιατί ο Πατριωτισμός πολλές φορές συγχέεται με την πατριδοκαπηλία, με τον εθνικισμό και όσοι από εμάς ανήκουμε στο χώρο των Ευρωπαίων Δημοκρατών και Σοσιαλιστών συχνά αποφεύγουμε αυτή τη λέξη κι αυτό είναι τεράστιο ιστορικό λάθος, γιατί ο πραγματικός Πατριωτισμός είναι η πιο προοδευτική έννοια που μπορεί να υπάρχει σε μια κοινωνία. Κι αυτό γιατί όταν πιστεύεις στην πατρίδα σου, συμπεριφέρεσαι με εξωστρέφεια, με κοσμοπολιτισμό, με εθνική αυτογνωσία κι εθνική αυτοπεποίθηση που σου επιτρέπει να ανταγωνίζεσαι τους γείτονές σου με επάρκεια.
Ως προεδρεύων του Συμβουλίου Υπουργών Ενέργειας της Ε.Ε. έζησα τη ρωσοουκρανική κρίση, όπου κληθήκαμε εκτός από τα «κάρβουνα» της εθνικής κρίσης, να διαχειριζόμαστε και μια κρίση ανάμεσα σε δύο παγκόσμια μεγαθήρια, δηλ. την Ευρώπη και τη Ρωσία και το πώς δεν θα κλείσει η κάνουλα του ρώσικου φυσικού αερίου που περνά μέσα από την Ουκρανία.
Όλα αυτά καταφέραμε και τα αντιμετωπίσαμε γιατί πιστεύαμε πολύ στους ανθρώπους μας, με ηρεμία, επάρκεια, τεκμηρίωση, δουλειά, ξενύχτια, περιφερειακές συνεργασίες, χωρίς αλαζονείες και με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.
Αν μια χώρα θέλει να πετύχει, πρέπει να έχει ισότιμες και ανοιχτές διεθνείς σχέσεις, προφανώς και με την Ευρωπαϊκή Ένωση και με τις Η.Π.Α., και με τη Ρωσία και με την Κίνα. Σ’ αυτή τη γωνιά του πλανήτη που μας έταξε η μοίρα, αυτό αποτελεί τη μοναδική επιλογή που μπορούμε να έχουμε όχι μόνο για να ξεπεράσουμε τα προβλήματά μας, αλλά για να αποτελέσουμε κι έναν πόλο σταθερότητας, ειρήνης, ευμάρειας και συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή.
Για όλους τους παραπάνω λόγους έγραψα το βιβλίο. Στον πρόλογο αναφέρω τι μου είπε ο τ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας σε σχέση με τον φάκελο «Ελληνικοί Υδρογονάνθρακες». Δεν υπάρχουν συνωμοσίες σε παγκόσμιο επίπεδο. Υπάρχει η αποφασιστικότητα μιας κυβέρνησης ή ενός αρμοδίου προσώπου να το τρέξει και οι ικανότητες του να πείσει τον επενδυτή να βάλει 50 εκατ. € σε μια γεώτρηση, π.χ. στο Ιόνιο για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πετρέλαιο ή φυσικό αέριο. Δεν υπάρχουν ούτε κακοί, ούτε καλοί. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι και συμφέροντα κρατικά ή επιχειρηματικά, που πείθονται ή δεν πείθονται από σένα που θέλεις να προωθήσεις τα εθνικά σου συμφέροντα. Αυτή η ιστορία με βάραινε πάρα πολύ διεθνοπολιτικά.
Ένα βράδυ του Ιανουαρίου 2010 στο Άμπου Ντάμπι, στην προεδρική σουίτα όπου διέμενε ο Κάρολος Παπούλιας, ως κορυφαίος προσκεκλημένος ομιλητής στη Διεθνή Διάσκεψη για το Ενεργειακό Μέλλον του πλανήτη, του έθεσα το ερώτημα, η απάντηση του οποίου προσδιόρισε τις επόμενες αποφάσεις μου. «Έχω ανοίξει έναν φάκελο πετρέλαια-ελληνικοί υδρογονάνθρακες και αναρωτιέμαι αν θα τα καταφέρουμε ως Ελλάδα, μια χώρα που προσπαθεί να ισορροπήσει στα μνημόνια και τις διεθνείς αναταράξεις». Ο πρόεδρος, με την τεράστια ιστορική του εμπειρία και τη διεθνοπολιτική του ικανότητα, ήταν πεντακάθαρος: «Προχώρα,  σε ότι χρειαστεί, είμαι δίπλα σου». Στο ταξίδι της επιστροφής, όλα είχαν δρομολογηθεί. Πολλές φορές οι νίκες ή οι ήττες μιας χώρας προσδιορίζονται από πράγματα μικρά κι απρόβλεπτα, τα οποία όμως δρομολογούν διαδικασίες.
Δεν ξέρω αν το βιβλίο θα αποδειχτεί χρήσιμο για την ελληνική κοινωνία, για τη γενιά μας, για το πολιτικό σύστημα της χώρας, για τους φίλους που θα το διαβάσουν. Αυτό που ξέρω είναι ότι πρόκειται για την καταγραφή της αγωνίας και των οραμάτων ενός ανθρώπου που πιστεύει βαθιά ότι έχει έρθει ο καιρός με κοινωνική ευαισθησία και με μια νέα εθνική αυτοπεποίθηση να δουλέψουμε για μια πατρίδα όπου οι δυνάμεις ενώνονται με κεντρική στόχευση μια κοινωνία και οικονομία που μπορούν να γεννήσει και λεφτά και νέες θέσεις εργασίας. Πιστεύω ότι αν καταφέρουμε και δημιουργήσουμε ένα τέτοιο κλίμα, τότε μπορούμε πολύ σύντομα να χαμογελάσουμε, να σηκωθούμε όρθιοι και κυρίως να αποκτήσουμε τη θεσμική μας ισοτιμία σε όλα τα διεθνή fora.
Σας ευχαριστώ πολύ που είστε απόψε εδώ».
 
 
Δείτε εδώ την ομιλία του Προέδρου ΓΣΕΒΕΕ, κ. Γ. Καββαθα, και το αντίστοιχο video
 
 
 
Pin It

Βιβλία Γιάννη Μανιάτη

metarithmiseis patriotismosenergeia oriktos ploutosproklisi prasinis anaptixisgeografika sistimata